İMEAK DTO Eylül 2026 AB Bülteni
SİRKÜLER NO: 23.1 / 608-454 = 25/09/2026
İlgi:
İMEAK Deniz Ticaret Odası’ndan alınan 23.09.2026 tarih ve 2342/733/2026 sayılı yazısı.
İMEAK Deniz Ticaret Odası’ndan alınan ilgi
yazıda;
‘’Avrupa'da denizcilik sektöründe enerji verimliliği uygulamaları, deniz çevresinin korunması, dijital dönüşüm, denizcilikte teknolojik uygulamalar ve araştırma alanında meydana gelen güncel gelişmelere ilişkin çeşitli kaynaklardan derlenen haberler bilgilendirme amacıyla aşağıda sunulmaktadır.
1. AB’de Gemi Gövdesi Kaplama
Sistemlerinin (Marine Coatings) Onay Süreçlerindeki Gecikmeler Emisyon Azaltım
Hedeflerini Tehdit Ediyor
Avrupa Birliği’nde yeni nesil gemi gövdesi kaplama sistemlerine
(marine coatings) yönelik düzenleyici onay süreçlerinin uzun sürmesinin,
Avrupa’daki gemi inşa ve gemi bakım-onarım sektörünün rekabet gücünü olumsuz
etkileyebileceği ve deniz taşımacılığından kaynaklanan emisyonların
azaltılmasına yönelik hedeflerin gerçekleştirilmesini zorlaştırabileceği
değerlendirildi. Özellikle biyosidal aktif maddeler içeren kirlenme önleyici
kaplama sistemlerinin (antifouling coatings) onaylanmasında yaşanan gecikmelerin,
yeni teknolojilerin sektöre daha hızlı kazandırılmasının önünde engel
oluşturduğu belirtildi.
Gemi gövdesi kaplama sistemlerinin (marine coatings); alternatif
yakıtlar, rüzgâr destekli sevk sistemleri ve hava ile yağlama sistemleri gibi
enerji verimliliği sağlayan diğer teknolojiler kadar görünür olmasa da,
gemilerin yakıt tüketiminin ve sera gazı emisyonlarının azaltılmasında önemli
bir role sahip olduğu ifade edildi. Özellikle geminin su hattı altında kalan
yüzeylerinde meydana gelen yoğun biyolojik kirlenmenin (biofouling)
hidrodinamik direnci artırarak yakıt tüketiminde yaklaşık %40’a varan artışa
neden olabileceği belirtildi.
Etkili kirlenme önleyici kaplama sistemlerinin (antifouling
coatings) kullanılmaması halinde küresel denizcilik sektörünün mevcut
operasyonlarını sürdürebilmek için yıllık yaklaşık 125 milyon ton ilave yakıt
tüketmek zorunda kalabileceği, bunun da mevcut emisyon verileri esas
alındığında yaklaşık 400 milyon ton ilave karbondioksit (CO²) emisyonuna yol
açabileceği kaydedildi. Bu çerçevede, gemi gövdesi yüzey performansının
korunmasının deniz taşımacılığının karbonsuzlaştırılmasına yönelik hedeflerin
gerçekleştirilmesi bakımından önemli olduğu değerlendirildi.
Avrupa Birliği’nde özellikle biyosidal içerikli denizcilik
kaplamalarına (marine coatings) yönelik düzenleyici değerlendirme ve onay
süreçlerinin, Çin, Amerika Birleşik Devletleri ve Güney Kore gibi diğer önemli
pazarlara kıyasla daha uzun sürdüğü ifade edildi. Çin’de biyosidal ürünlere
ilişkin düzenleyici çerçevenin AB mevzuatıyla benzerlik göstermesine rağmen
karar alma süreçlerinin daha kısa sürede tamamlandığı; Güney Kore’de ise
K-REACH mevzuatı kapsamında uygunluk gereklilikleri ve karar takviminin sektör
açısından daha öngörülebilir olduğu belirtildi.
AB bünyesinde uygulanan karşılıklı tanıma mekanizmasının (mutual
recognition) da uygulamada öngörüldüğü kadar etkin işlemediği aktarıldı. Bir
Üye Devlette onaylanan ürünün diğer Üye Devletler tarafından da tanınması
öngörülmekle birlikte, Üye Devletler arasında görüş ayrılığı oluşması halinde
sürecin koordinasyon mekanizmalarına ve ardından Avrupa Komisyonu’na taşındığı
belirtildi. Teorik olarak birkaç ay içerisinde sonuçlandırılması öngörülen söz
konusu süreçlerin uygulamada daha uzun sürebildiği ifade edildi.
Onay süreçlerindeki gecikmelerin Avrupa Birliği’nin gemi inşa ve
gemi bakım-onarım sanayisi açısından da rekabet dezavantajı yaratabileceği
değerlendirildi. Gemilerinde yeni nesil gemi gövdesi kaplamaları (hull
coatings) kullanmak isteyen armatörlerin, ihtiyaç duydukları ürünlerin AB
içerisinde henüz onaylanmamış olması halinde bakım, onarım ve havuzlama
(dry-docking) faaliyetlerini AB dışındaki tersanelerde gerçekleştirmeyi tercih
edebileceği belirtildi.
Haberde ayrıca, denizcilik kaplamalarında (marine coatings)
kullanılan bazı biyosidal aktif maddelerin Avrupa Birliği düzeyinde onaylanmış
olmasına rağmen, söz konusu aktif maddeleri içeren her bir boya veya kaplama
ürününün ayrıca düzenleyici onay sürecinden geçirilmesi gerektiği ifade edildi.
Bu uygulamanın yeni nesil kirlenme önleyici boya ve kaplama sistemlerinin
(antifouling paints and coatings) pazara sunulma sürelerini uzatabildiği
değerlendirildi.
Biyolojik kirlenmenin (biofouling) yalnızca enerji verimliliği ve
emisyon performansı açısından değil, deniz ekosistemlerinin korunması
bakımından da önemli olduğu vurgulandı. Gemilerin su altında kalan gövde
yüzeylerinde biriken organizmaların ticari gemiler aracılığıyla farklı deniz
alanlarına taşınabildiği, bu türlerin yeni habitatlara ulaşmaları halinde yerel
türlerle rekabet ederek ekolojik dengenin bozulmasına yol açabileceği ifade
edildi.
Bu kapsamda, Avrupa Birliği’nin karbonsuzlaştırma politikaları,
istilacı yabancı türlerin taşınmasının önlenmesine yönelik düzenlemeleri ve
biyosidal ürünlere ilişkin mevzuatının daha bütüncül bir düzenleyici yaklaşımla
ele alınması gerektiği değerlendirmesi öne çıktı. Özellikle AB Emisyon Ticaret
Sistemi (EU Emissions Trading System – EU ETS) çerçevesindeki emisyon azaltım
hedefleri ile biyolojik kirlenmenin kontrolü ve biyosidal ürün güvenliğine
ilişkin düzenlemeler arasındaki eşgüdümün güçlendirilmesinin, denizcilik
sektöründe hem çevresel performansı hem de enerji verimliliğini
destekleyebileceği belirtildi.
Avrupa Kimyasallar Ajansı (European Chemicals Agency – ECHA) ise
Biyosidal Ürünler Komitesi tarafından Avrupa Komisyonu’na sunulan bilimsel
görüşlerin yüksek bilimsel standartlar çerçevesinde ve mümkün olan en kısa
sürede hazırlandığını bildirdi. Ajans ayrıca, mevcut onay süreçlerinin
inovasyona zarar verdiğini veya sıkı düzenleyici değerlendirme süreçlerinin
çevresel zarara yol açtığını ortaya koyan bilimsel bir kanıttan haberdar
olmadığını ifade etti. (Kaynak: Lloyd's List Web Sitesi)
2. Metanol Yakıtlı Gemiler İçin Emniyet Yönetim Sistemlerine
Yönelik Yeni Yaklaşım
Metanolün denizcilik sektöründe alternatif yakıt olarak
kullanımının yaygınlaşmasıyla birlikte, metanol yakıtlı gemilerde uygulanacak
Emniyet Yönetim Sistemlerinin (Safety Management Systems – SMS)
geliştirilmesine yönelik yeni sektör rehberleri yayımlandı. Söz konusu
yaklaşım, metanole özgü risklerin gemi ve kara teşkilatı düzeyinde
yönetilmesini ve mevcut emniyet yönetimi uygulamalarının yeni yakıt
teknolojilerine uyarlanmasını amaçlıyor.
Yeni rehberlerde, metanol kullanımından kaynaklanan operasyonel ve
teknik risklerin Uluslararası Emniyet Yönetimi Kodu (International Safety
Management Code – ISM Code) çerçevesinde ele alınması öngörülüyor. Bu kapsamda,
metanol yakıtlı gemilerin işletilmesinde uygulanacak emniyet yönetimi
düzenlemelerinin risk esaslı, gemiye özgü ve değişen operasyonel koşullara
uyarlanabilir bir yapıda oluşturulması gerektiği belirtiliyor.
Metanole Özgü Risklerin Yönetilmesi
Metanolün ortam koşullarında sıvı halde depolanabilmesi ve
konvansiyonel sıvı yakıtlara benzer altyapı ve operasyonel düzenlemelerle
elleçlenebilmesi, denizcilik sektöründe kullanımını kolaylaştıran unsurlar
arasında yer alıyor. Bununla birlikte, metanolün deniz taşımacılığının
karbonsuzlaştırılmasına sağlayacağı katkının, yakıtın üretim yöntemi ve yaşam
döngüsü boyunca ortaya çıkan emisyonlarla doğrudan bağlantılı olduğu
vurgulanıyor.
Metanol kullanımı, gemilerde mevcut yakıtlardan farklı emniyet
risklerini de beraberinde getiriyor. Özellikle toksisite, düşük parlama noktası
ve uygun algılama ekipmanının bulunmadığı durumlarda metanol buharı ile
alevinin tespit edilmesindeki güçlükler, Emniyet Yönetim Sistemi kapsamında
özel olarak değerlendirilmesi gereken başlıca riskler arasında gösteriliyor.
Bu nedenle şirketlerin ve gemi işletmecilerinin; operasyonel
kontroller, risk değerlendirmeleri ve acil durum düzenlemelerini metanolün
özelliklerini dikkate alacak şekilde yeniden yapılandırmaları öngörülüyor.
Emniyet Yönetim Sisteminin Temel Unsurları
Metanol yakıtlı gemilere yönelik emniyet yönetimi yaklaşımında,
ISM Kodu kapsamında yer alan temel fonksiyonların metanole özgü riskler dikkate
alınarak uygulanması gerekiyor.
Bu çerçevede özellikle;
• operasyonel prosedürler,
• acil durumlara hazırlık ve müdahale,
• bakım ve teknik kontroller,
• personel yetkinliği ve eğitimi,
• değişiklik yönetimi,
• olay ve ramak kala olay raporlaması,
• iç denetim,
• sürekli iyileştirme
alanlarının bütüncül biçimde ele alınması gerektiği belirtiliyor.
Rehberler, gemi tasarımlarının, yakıt sistemlerinin ve operasyonel
profillerin önemli ölçüde farklılaşabileceğini dikkate alarak, tek tip bir
uygulama yerine risk esaslı ve uyarlanabilir bir Emniyet Yönetim Sistemi
yaklaşımını öne çıkarıyor.
İnsan Unsuru ve Personel Yetkinliği Ön Planda
Metanolün gemilerde emniyetli şekilde kullanılabilmesi açısından
yalnızca teknik sistemlerin yeterli olmadığı, insan unsurunun (human element)
da emniyet yönetiminin temel bileşenlerinden biri olduğu vurgulanıyor.
Gemi ve kara personelinin görev ve sorumlulukları doğrultusunda
yeterlilik, eğitim, familiarizasyon ve kaynak ihtiyaçlarının belirlenmesi;
özellikle yeni yakıt teknolojilerinin kullanımının ilk dönemlerinde önem
taşıyor.
Metanolün konvansiyonel yakıtlarla birlikte kullanıldığı gemilerde
ise farklı yakıt sistemlerinin eş zamanlı olarak yönetilmesi, görev ve
sorumlulukların açık şekilde tanımlanmasını gerektiriyor. Bu doğrultuda Emniyet
Yönetim Sistemlerinin, çoklu veya karma yakıt operasyonlarını destekleyecek ve
prosedürel belirsizlikleri önleyecek şekilde oluşturulması gerektiği
değerlendiriliyor.
Operasyonel Deneyim ve Sürekli İyileştirme
Metanol yakıtlı gemilerden elde edilen operasyonel deneyimin
artmasıyla birlikte, emniyet yönetimi sistemlerinde kurumsal öğrenme ve sürekli
iyileştirmenin önemi de artıyor.
Tehlikeli olaylar, ramak kala olaylar (near-misses), ekipman
arızaları ve kazalardan elde edilen verilerin sistematik olarak kaydedilmesi ve
değerlendirilmesi; risk değerlendirmelerinin, operasyonel prosedürlerin ve
eğitim programlarının güncellenmesine katkı sağlıyor.
Bu kapsamda etkin bir raporlama kültürünün oluşturulması, yeni
ortaya çıkan risklerin erken aşamada belirlenmesi ve öncü uygulamalardan elde
edilen deneyimlerin sektör genelinde daha emniyetli uygulamalara dönüştürülmesi
bakımından kritik görülüyor.
Alternatif Yakıt Dönüşümüne Hazırlık
Yeni emniyet yönetimi yaklaşımı yalnızca hâlihazırda metanol
yakıtlı gemileri işleten kuruluşlara değil, gelecekte alternatif yakıt
seçeneklerini değerlendiren gemi işletmecilerine de yol gösterici bir çerçeve
sunuyor.
Gemi hizmete alınmadan önce personel yetkinliği, acil durum
müdahalesi, değişiklik yönetimi (management of change) ve kara teşkilatı
desteğinin planlanması, alternatif yakıtlara geçiş sürecindeki organizasyonel
ihtiyaçların önceden belirlenmesine imkân sağlıyor.
Uluslararası Denizcilik Örgütü (International Maritime
Organization – IMO) çerçevesinde yürütülen deniz taşımacılığının
karbonsuzlaştırılmasına yönelik çalışmalarla birlikte alternatif yakıtların
kullanımının artması, gemilerin teknik altyapılarının yanı sıra emniyet
yönetimi sistemlerinin de dönüşmesini gerekli kılıyor.
Metanol yakıtlı gemilere yönelik yeni yaklaşım, alternatif
yakıtların gemilerde emniyetli ve kontrollü şekilde kullanılabilmesi için
teknik sistemler, insan unsuru, operasyonel prosedürler ve kurumsal öğrenmenin
birlikte ele alındığı kapsamlı bir emniyet yönetimi çerçevesi ortaya koyuyor.
(Kaynak: BIMCO Web Sitesi)
3. Avrupalı Gemi Sahiplerinden Avrupa Komisyonu’na AB ETS Çağrısı
Avrupa Topluluğu Armatörler Birliği (ECSA), Avrupa Komisyonu
tarafından açıklanması beklenen yeni AB Emisyon Ticaret Sistemi (AB ETS)
teklifine ilişkin değerlendirmelerde bulunarak, Avrupalı gemi sahiplerinin
rekabet gücünün korunması ve denizcilik sektörünün enerji dönüşümünün
desteklenmesi için öncelikli beklentilerini paylaştı.
ECSA, IMO’da küresel bir karbon fiyatlandırma mekanizmasının
yürürlüğe girmesi halinde AB ETS düzenlemelerinin gözden geçirilerek
yürürlükten kaldırılmasını, böylece çifte düzenleme ve mali yükün önlenmesini
talep ediyor. Ayrıca, denizcilikten elde edilen ETS gelirlerinin sürdürülebilir
yakıtların maliyet farkının azaltılması, temiz yakıtların kullanımının
yaygınlaştırılması ve temiz teknoloji yatırımlarının desteklenmesi amacıyla
kullanılması gerektiğini vurguluyor.
Ayrıca ECSA, enerji verimliliği ve net sıfır teknolojilerine
yönelik yatırımların desteklenmesi, AB limanları arasında eşit rekabet
koşullarının korunması, adalar, uzak bölgeler ve buz sınıfına sahip gemilere
yönelik muafiyetlerin daha işlevsel hale getirilmesi ile AB ETS ve FuelEU
Maritime kapsamındaki raporlama yükümlülüklerinin uyumlaştırılarak idari
yüklerin azaltılması çağrısında bulundu. (Kaynak: ECSA Web Sitesi)
4. HNS Sözleşmesi Gemi Sahipleri ve İşletmeciler İçin Yeni
Yükümlülükler Getirecek
Tehlikeli ve Zararlı Maddelerin Deniz Yoluyla Taşınmasıyla
Bağlantılı Zararlar İçin Sorumluluk ve Tazminata İlişkin 1996 Uluslararası
Sözleşmesi’nin, 2010 Protokolü ile değiştirilen hâlinin (HNS Sözleşmesi) 29
Kasım 2027 tarihinde yürürlüğe girmesi öngörüldü. Sözleşmenin yürürlüğe
girmesiyle birlikte, deniz yoluyla taşınan tehlikeli ve zararlı maddelerden
kaynaklanan zararların tazminine yönelik daha bütüncül, yeknesak ve
öngörülebilir bir uluslararası sorumluluk rejiminin oluşturulması amaçlandı.
HNS Sözleşmesi, tankerlerden kaynaklanan petrol kirliliği
zararlarına ilişkin mevcut uluslararası sorumluluk ve tazminat rejimlerinden
yararlanılarak geliştirildi. Bununla birlikte Sözleşme, yalnızca çevresel
kirliliği değil; yangın, patlama, toksisite, ölüm, kişisel yaralanma ve maddi
zarar gibi tehlikeli ve zararlı maddelerden kaynaklanabilecek daha geniş bir
zarar grubunu kapsadı.
Sözleşme kapsamında kayıtlı gemi sahibi için kusursuz sorumluluk
esasına dayalı bir sistem öngörüldü. Bu sistem; zorunlu sigorta veya diğer mali
güvence mekanizmaları, sigortacıya karşı doğrudan talep hakkı ve ikinci kademe
olarak faaliyet gösterecek uluslararası HNS Fonu ile desteklendi.
Geniş Bir Yük Grubu Kapsama Alındı
HNS Sözleşmesi, deniz yoluyla yük olarak taşınan geniş bir
tehlikeli ve zararlı madde grubuna uygulanacak şekilde düzenlendi. Petrol
ürünleri, belirli yağ türleri, zehirli ve tehlikeli sıvı maddeler, LNG ve LPG
gibi sıvılaştırılmış gazlar, parlama noktası 60°C’yi aşmayan maddeler,
ambalajlı tehlikeli yükler ve kimyasal tehlike arz eden katı dökme yükler bu
kapsamda değerlendirildi.
Bir maddenin Sözleşme kapsamında HNS niteliği taşıyıp
taşımadığının belirlenmesinde, Uluslararası Denizcilik Örgütü (IMO)
sözleşmeleri ve ilgili uluslararası kodlarda yer alan tanım, liste ve
kriterlerin esas alınması öngörüldü. Bu amaçla IMO tarafından geliştirilen HNS
Finder sisteminin, sektör açısından temel referans araçlarından biri olması
bekleniyor.
Bununla birlikte Sözleşme, söz konusu maddelerin geminin kendi
sevk yakıtı olarak kullanılmasını kapsam dışında bıraktı. Buna göre LNG, LPG,
metanol veya amonyak yük olarak taşındığında HNS rejimine tabi olabilecek;
ancak aynı maddelerin geminin yakıtı veya sevk sistemi kapsamında kullanılması
durumunda farklı uluslararası veya ulusal düzenlemeler uygulanacak.
Gemi Büyüklüğünden Bağımsız Bir Uygulama Alanı Öngörüldü
HNS Sözleşmesi, belirli istisnalar dışında, tehlikeli ve zararlı
maddeleri yük olarak taşıyan deniz gemilerine büyüklüklerinden bağımsız olarak
uygulanacak.
Genel bir asgari tonaj sınırı öngörülmezken, Taraf Devletlere 200
GT veya daha düşük tonajlı, HNS’yi yalnızca ambalajlı olarak taşıyan ve
münhasıran söz konusu devletin limanları veya tesisleri arasındaki iç
seferlerde kullanılan gemileri kapsam dışında bırakma imkânı tanındı.
Bu düzenleme nedeniyle, diğer IMO sorumluluk sözleşmeleri
kapsamında sertifika taşıma zorunluluğuna tabi olmayan bazı gemilerin de HNS
sertifikalandırma rejimi kapsamına girmesi bekleniyor.
Savaş gemileri ile devlet mülkiyetinde veya işletmesinde bulunan
ve yalnızca ticari olmayan kamu hizmetlerinde kullanılan gemiler ise Sözleşme
kapsamı dışında bırakıldı.
Sorumluluk Yükleme ile Başlayıp Boşaltma ile Sona Erecek
Sözleşme, tehlikeli ve zararlı maddelerin deniz yoluyla
taşınmasından kaynaklanan zararları kapsayacak.
Taşıma süresinin, yükleme sırasında HNS’nin gemi ekipmanına
girdiği veya gemi küpeştesini geçtiği anda başlaması; boşaltma sırasında ise
gemi ekipmanından çıktığı veya gemi küpeştesini geçtiği anda sona ermesi esas
alındı.
Bu nedenle yükleme öncesindeki veya boşaltma sonrasındaki kara
taşımacılığı sırasında meydana gelen zararlar HNS Sözleşmesi kapsamında
değerlendirilmeyecek. Terminal, boru hattı ve multimodal taşımacılık
faaliyetlerinde sorumluluğun hangi aşamada başladığı ve sona erdiğinin
sözleşmelerde açık biçimde belirlenmesi önem taşıyacak.
Coğrafi Uygulama Alanı Zararın Türüne Göre Değişecek
HNS Sözleşmesi, bir Taraf Devletin ülkesinde veya karasularında
meydana gelen zararlara uygulanacak. Kirlilik zararları bakımından uygulama
alanı, Taraf Devletlerin münhasır ekonomik bölgelerine veya uluslararası hukuk
uyarınca belirlenen eşdeğer deniz alanlarına kadar uzanacak.
Taraf Devletlerin ülkesi ve karasuları dışında meydana gelen,
kirlilik zararı dışındaki olaylarda ise Sözleşmenin uygulanabilmesi için zarara
neden olan tehlikeli ve zararlı maddelerin bir Taraf Devlette kayıtlı gemide
taşınıyor olması gerekecek.
Bu nedenle meydana gelebilecek olaylarda hem olayın konumu hem de
geminin bayrak devleti belirleyici unsurlar arasında yer alacak.
İki Kademeli Tazminat Mekanizması Uygulanacak
HNS Sözleşmesi kapsamında iki kademeli bir tazminat sistemi
oluşturuldu.
Birinci kademede, kayıtlı gemi sahibinin kusursuz sorumluluğu esas
alındı. Gemi sahibinin sorumluluğunun zorunlu sigorta veya başka bir mali
güvence mekanizmasıyla teminat altına alınması öngörüldü.
İkinci kademede ise HNS Fonu devreye girecek. Gemi sahibinin
sorumluluk limitinin yetersiz kaldığı veya birinci kademe kapsamında tazminat
sağlanamadığı durumlarda Fon tarafından ilave tazminat ödenebilecek.
Bir olay için gemi sahibi, sigortacı ve HNS Fonu tarafından
karşılanabilecek toplam tazminat tutarı 250 milyon Özel Çekme Hakkına (SDR)
kadar ulaşabilecek.
HNS Fonu, Taraf Devletlerde katkıya tabi dökme HNS yüklerini
teslim alan alıcıların yapacağı katkılarla finanse edilecek. Ambalajlı
tehlikeli ve zararlı maddeler tazminat sistemi içinde yer almaya devam edecek
olmakla birlikte, 2010 Protokolü kapsamında katkıya tabi yük olarak
değerlendirilmeyecek.
Ölüm, Yaralanma ve Çevresel Zararlar Tazminat Kapsamında Olacak
Sözleşme kapsamında;
• HNS taşıyan gemide veya gemi dışında meydana gelen ölüm ve
kişisel yaralanmalar,
• Gemi dışındaki malların kaybı veya hasara uğraması,
• Çevrenin kirlenmesinden kaynaklanan zararlar,
• Çevresel bozulmadan kaynaklanan ekonomik kayıplar,
• Önleyici tedbirlerin maliyetleri,
• Önleyici tedbirlerden kaynaklanan ilave kayıp ve zararlar
için tazminat talep edilebilecek.
Tehlikeli ve zararlı maddelerden kaynaklanan zararın diğer
nedenlerden doğan zararlardan makul şekilde ayrıştırılamadığı bazı karmaşık
olaylarda, belirli istisnalar saklı kalmak kaydıyla zararın tamamının HNS
kaynaklı kabul edilmesi mümkün olabilecek.
Zorunlu Sigorta ve HNS Sertifikası Gerekecek
Taraf Devlette kayıtlı ve tehlikeli ve zararlı madde taşıyan
gemilerin, kayıtlı gemi sahibinin sorumluluk sınırına kadar sigorta veya başka
bir mali güvence bulundurması gerekecek.
Taraf Devletler ayrıca kendi limanlarına veya kıyı açıklarındaki
tesislerine giriş ve çıkış yapan gemilerin, sicil devletlerine bakılmaksızın
gerekli sigorta veya mali güvenceyi bulundurmalarını sağlamakla yükümlü olacak.
Sigorta veya mali güvence sağlayıcısı tarafından düzenlenen HNS
Sözleşmesi Blue Card, yetkili devlet idaresi tarafından düzenlenecek HNS
sertifikasının alınmasında kullanılacak.
Taraf Devlette kayıtlı gemilerin sertifikalarının sicil devletinin
yetkili idaresi tarafından düzenlenmesi veya tasdik edilmesi gerekecek. Taraf
Devlette kayıtlı olmayan gemiler de bir Taraf Devlet limanına veya terminaline
ticari amaçla uğramaları durumunda, Taraf Devlet tarafından düzenlenen veya
tasdik edilen geçerli HNS sertifikasına tabi olabilecek.
Gemi Sahibinin Sorumluluğuna Üst Sınırlar Getirildi
Gemi sahibinin sorumluluk sınırı, olayın dökme veya ambalajlı HNS
ile bağlantılı olup olmadığına göre farklılık gösterecek.
Ambalajlı, karma veya kaynağı belirsiz HNS olaylarında sorumluluk
sınırı 2.000 GT’ye kadar olan gemiler için 11,5 milyon SDR olarak belirlendi.
2.001 GT ile 50.000 GT arasındaki her tonaj birimi için 1.725 SDR, 50.000
GT’nin üzerindeki her tonaj birimi için ise 414 SDR ilave edilmesi öngörüldü.
Bu kategoride azami sorumluluk tutarı 115 milyon SDR olarak belirlendi.
Ölüm ve kişisel yaralanma taleplerine, gemi sahibinin sorumluluk
fonunun üçte ikisine kadar diğer taleplere göre öncelik tanındı.
Yük Bilgilerinin Doğruluğu Kritik Önem Taşıyacak
Sözleşme kapsamında yükün doğru şekilde sınıflandırılması,
tanımlanması ve tehlikeli yük bilgilerinin zamanında sağlanması önemli
yükümlülükler arasında yer aldı.
Gemi sahibinin, sevk edilen maddelerin tehlikeli ve zararlı
niteliği hakkında doğru bilgi verilmemesi nedeniyle gerekli sigortayı
yaptıramaması veya zararın ortaya çıkması durumunda, belirli şartlar altında
yük ilgililerine veya diğer üçüncü kişilere karşı rücu hakkının doğabileceği
öngörüldü.
Bu nedenle yük tanımları, tehlikeli yük beyanları, sınıflandırma
bilgileri ve acil durum bilgilerinin yükleme öncesinde eksiksiz ve doğru
biçimde gemiye iletilmesi gerekecek.
Gemi Kiralama Sözleşmesi (Charter Party) ve Operasyonel Süreçler
Gözden Geçirilecek
HNS Sözleşmesi, taşıma tarafları arasındaki sözleşmesel risk
dağılımını doğrudan belirlemeyecek.
Bu nedenle mevcut gemi kiralama sözleşmelerinde (Charter Party)
yer alan tehlikeli yükler, yük bilgileri, geminin hukuka uygun kullanımı, mali
güvence, gecikme, maliyet ve tazminat hükümleri önemini koruyacak.
Gemi sahipleri ve işletmecilerin, 29 Kasım 2027 öncesinde
taşıdıkları veya taşımayı planladıkları HNS yüklerini belirlemeleri, ticaret
rotalarını gözden geçirmeleri, uğrak yapılacak Taraf Devletlerdeki
sertifikalandırma koşullarını incelemeleri ve ilgili sözleşmesel hükümleri
güncellemeleri gerekecek.
Ayrıca geminin ilgili yükü uluslararası ve ulusal mevzuata uygun
şekilde taşıyabildiğinin, gerekli sertifikaların mevcut olduğunun ve tehlikeli
yük bilgilerinin eksiksiz sağlandığının sefer bağlantısı veya taşıma taahhüdü
verilmeden önce teyit edilmesi önem taşıyacak.
HNS Rejimi Uluslararası Denizcilik Sorumluluk Sistemindeki Önemli
Bir Boşluğu Kapatacak
HNS Sözleşmesi’nin yürürlüğe girmesiyle birlikte, deniz yoluyla
taşınan tehlikeli ve zararlı maddelerden kaynaklanan zararların tazminine
ilişkin uluslararası sistemde uzun süredir mevcut olan önemli bir düzenleme
boşluğunun giderilmesi bekleniyor.
Yeni rejim; gemi sahiplerinin sorumluluğu, zorunlu mali güvence,
devlet sertifikalandırması ve uluslararası tazminat fonunu birlikte ele alan
kapsamlı bir yapı oluşturacak.
Bu doğrultuda denizcilik sektörünün, 29 Kasım 2027 tarihinden önce
HNS kapsamındaki yüklerin sınıflandırılması, sertifikalandırma süreçleri, mali
güvence düzenlemeleri, Taraf Devlet uygulamaları, operasyonel prosedürler ve
gemi kiralama sözleşmeleri (Charter Party) bakımından gerekli hazırlıkları
tamamlaması önem taşıyor. (Kaynak: BIMCO Web Sitesi)
5. Batarya-Hibrit Yeni İnşa Gemi ile Kısa Mesafeli Deniz
Taşımacılığında Yeşil Dönüşüm
Avrupa kısa mesafeli deniz taşımacılığı (short-sea shipping)
sektöründe düşük ve sıfır emisyonlu teknolojilere yönelik yatırımlar devam
ediyor. Bu kapsamda, 3.850 dwt taşıma kapasitesine sahip yeni bir
batarya-hibrit kombine yük gemisinin uzun süreli kiralama modeliyle
işletilmesine yönelik yeni bir proje hayata geçiriliyor.
Hollanda’da inşa edilmekte olan geminin batarya-hibrit sevk
sistemi, kısa mesafelerde tamamen elektrikli seyir gerçekleştirilmesine olanak
sağlayacak. Gemi ayrıca liman operasyonları sırasında kıyı elektriği (shore
power) bağlantısından yararlanabilecek ve böylece limanda doğrudan emisyon
oluşturmadan faaliyet gösterebilecek. Sevk sisteminin biyoyakıt kullanımına da
uygun olması planlanıyor.
Yeni inşa gemide enerji verimliliğini artırmaya yönelik çeşitli
teknik çözümler de uygulanacak. Bu doğrultuda gemi, rüzgâr destekli sevk
sistemi (wind-assisted propulsion) ile donatılacak ve enerji tüketimi ile sera
gazı emisyonlarının azaltılmasına katkı sağlayacak hidrodinamik olarak optimize
edilmiş bir gövde formuna sahip olacak. Ayrıca geminin kendi yükünü tahliye
edebilen gemi (self-unloader) olarak işletilebilmesi amacıyla yük elleçleme
ekipmanı ile donatılması öngörülüyor.
Proje; teknik uzmanlık, operasyonel verimlilik ve sürdürülebilir
taşımacılık çözümlerinin bir araya getirildiği, geleceğe yönelik bir kısa
mesafeli deniz taşımacılığı yaklaşımının örneklerinden biri olarak
değerlendiriliyor. Batarya teknolojilerinin kıyı elektriği, rüzgâr destekli
sevk ve düşük karbonlu yakıtlarla birlikte kullanılması, deniz taşımacılığının
çevresel ayak izinin azaltılmasına yönelik çoklu teknoloji yaklaşımını ortaya
koyuyor.
Öte yandan, aynı kapsamda metanol yakıt kullanımına hazır dört
adet 5.000 dwt kısa mesafeli dökme yük gemisinin de Hollanda’da inşa edilmekte
olduğu belirtiliyor. Kendi yükünü tahliye edebilme özelliğine sahip söz konusu
gemilerin, mevcut filodaki en yaşlı dökme yük gemileriyle karşılaştırıldığında,
hizmete girişlerinden itibaren karbondioksit (CO²) emisyonlarını %40 ila %50,
azot oksit (NO?) emisyonlarını ise %90 ila %95 oranında azaltması bekleniyor.
Yeni nesil gemilerde batarya-hibrit tahrik, kıyı elektriği, rüzgâr
destekli sevk, biyoyakıt ve metanol gibi alternatif enerji çözümlerinin
birlikte değerlendirilmesi; Avrupa denizcilik sektörünün enerji verimliliğinin
artırılması, sera gazı emisyonlarının azaltılması ve deniz taşımacılığının
karbonsuzlaştırılması yönündeki dönüşümünü destekleyen önemli bir eğilim olarak
öne çıkıyor. (Kaynak: TradeWinds Web Sitesi)
6. Açık Deniz Rüzgâr Enerjisi Lojistiği İçin 40.000 Ton Kapasiteli
Ağır Yük Taşıma Gemisi İnşa Ediliyor
Avrupa’daki açık deniz rüzgâr enerjisi projelerinde kullanılacak
büyük ölçekli dönüştürücü platformların taşınmasına yönelik olarak, 40.000
metrik tona kadar yük taşıma kapasitesine sahip yarı batabilir ağır yük taşıma
gemisinin inşa süreci devam etti. Yaklaşık 230 metre uzunluğundaki geminin 2028
yılında hizmete alınmasının planlandığı bildirildi.
Gemi, Asya ve Avrupa’daki üretim tesislerinde imal edilen büyük
ölçekli açık deniz elektrik dönüştürücü platformlarının taşınması ve açık
denizde doğrudan kurulum gemisine aktarılması amacıyla özel olarak tasarlandı.
Dönüştürücü platformlar, açık deniz rüzgâr türbinlerinde üretilen alternatif
akımın (AC), denizaltı kabloları üzerinden karaya iletilebilmesi amacıyla doğru
akıma (DC) dönüştürülmesinde kritik rol oynadı. Açık deniz rüzgâr enerjisi
projelerinin kıyıdan daha uzak alanlara yönelmesiyle birlikte bu yapıların
lojistik önemi de arttı.
Geminin kıç güvertesi, 40.000 metrik tona kadar ağırlığa sahip
yapıların taşınmasına uygun şekilde tasarlandı. Transfer operasyonları
sırasında ağır yük taşıma gemisinin kurulum gemisinin bordasında konumlanarak
ana güvertesini su hattının altına indireceği ve taşınan dönüştürücü platformun
yüzdürme yöntemiyle doğrudan kurulum gemisine aktarılacağı belirtildi. Bu
operasyon yöntemi, özellikle iki büyük geminin açık denizde yakın mesafede
çalışması nedeniyle yüksek seviyede sevk, manevra ve dinamik konumlandırma
(Dynamic Positioning – DP) kabiliyeti gerektirdi.
Bu kapsamda geminin, her biri 3,5 MW gücünde dört adet nozullu,
360 derece dönebilen azimutal elektrikli sevk ünitesi ile donatılması
planlandı. Sevk sisteminin yüksek çekme kuvveti sağlamasının yanı sıra hassas
konumlandırma kabiliyeti sunacağı ve nozulların seyir verimliliğini artıracak
şekilde optimize edildiği bildirildi.
Kullanılacak dişlisiz elektrikli sevk konfigürasyonunun mekanik
kayıpların, yakıt tüketiminin, gürültü ve titreşimin azaltılmasına katkı
sağlaması; aynı zamanda yağlama yağı ihtiyacını ve buna bağlı bakım
gereksinimlerini sınırlandırması öngörüldü. Kompakt sistem mimarisinin,
özellikle güverte alanı, yük kapasitesi ve gemi stabilitesinin kritik önem
taşıdığı ağır yük taşıma gemilerinde ekipman yerleşimi açısından tasarım
esnekliği sağlaması bekleniyor.
Geminin elektrik güç altyapısında ise kapalı halka topolojisine
sahip orta gerilim alternatif akım (AC) elektrik güç sistemi kullanılacağı
belirtildi. Sistemin entegre güç ve enerji yönetimi ile gelişmiş elektrik
tesisi koruma fonksiyonları üzerinden yönetileceği, ayrıca uzaktan durum izleme
ve bakım kabiliyetlerinin de sisteme entegre edileceği bildirildi.
Geminin 2028 yılında hizmete girmesinin ardından Asya ve
Avrupa’daki imalat tesisleri ile açık deniz kurulum sahaları arasında özel bir
lojistik zincirin parçası olması öngörüldü. Yeni operasyon modelinin,
dönüştürücü platformların taşıma ve kurulum aşamaları arasında konvansiyonel
liman tabanlı yükleme ve boşaltma işlemlerine duyulan ihtiyacı azaltarak
doğrudan açık deniz transferine imkân sağlaması hedeflendi. Böylece açık deniz
rüzgâr enerjisi projelerinde ağır yük lojistiğinin operasyonel verimliliğinin
ve emniyetinin artırılması amaçlandığı (Kaynak: BBN BREAKBULK.NEWS Web Sitesi),’’
Belirtilmektedir.
Sayın Üyelerimizin
bilgilerine rica ederiz.
Saygılarımızla,
Vapur
Donatanları ve Acenteleri Derneği
Emin
EMİNOĞLU
Genel
Sekreter
Dağıtım: Tüm üyelerimiz
